اين حروف « الرحمان » مىشود . ديگر حروف نيز همين گونه است ، اما ما از وصل‌كردن و تركيب آنها ناتوانيم . » قتاده گويد : « اين حروف ، اسامى قرآن است . » عبد الرحمان بن زيد بن اسلم گويد : « حروف مقطعه اسامى سوره‌هايى است كه با اين حروف آغاز شده است . » ابن عباس گويد : « اين حروف سوگندهايى است كه خداوند به آنها قسم ياد كرده است . نيز روايت شده كه اين حروف ، گونه‌اى ستايش است كه خدا براى خود ياد كرده است . » ابو عاليه گويد : « تك تك حروف مقطعه سرآغاز نامى از نام‌هاى خداوند است . نيز هر يك از اين حروف اشاره‌اى به نعمت‌ها و آزمايش‌هاى خداوند مىكند . هم‌چنين هر حرف از حروف مقطعه بيان‌گر مدت زمان يك قوم و اجَل‌هاى ديگران است . » عبد العزيز بن يحيى گويد : « خداوند آن را ياد كرد و فرمود : آنها را به صورت جدا جدا بشنويد تا هنگامى كه به صورت تركيب شده به شما رسيد ، از آن شناخت داشته باشيد . كودكان نيز نخست ، حروف را جدا جدا فرا مىگيرند . خداوند هم حروف را جدا جدا به گوش مردم رسانيد تا هنگامى كه [ به صورت كلمه و جمله ] به آنان مىرسد ، با آن آشنايى داشته باشند ؛ آن گاه به شكل مركب ، به گوش آنها رساند . » ابو روق گويد : « اين حروف براى كافران نوشته شده است ؛ چرا كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در همهء نمازها ، با صداى بلند قرائت مىكرد و مشركان مىگفتند : " به اين قرآن گوش مدهيد و سخن لغو در آن اندازيد ؛ شايد شما پيروز شويد . " « 1 » آنان گاه كف مىزدند و گاه سوت مىكشيدند و ديگر گاه همهمه مىكردند تا پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را به اشتباه اندازند . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم با مشاهدهء اين واكنش‌ها ، در نماز

--> ( 1 ) . « لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ » ؛ ( فصّلت ( 41 ) 26 ) .